Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Και άλλες δημιουργικές παρεμβάσεις από τους μαθητές Ρ. Θεοδωρίδου, Ε. Παύλου: 

"… Η Καλυψώ κοιτούσε τον Οδυσσέα που απομακρυνόταν με τη σχεδία που τον είχε βοηθήσει και η ίδια να φτιάξει.
Η καρδιά της χτυπούσε γρήγορα, ανήσυχα. Ο Οδυσσέας θέλοντας να φτάσει όσο πιο γρήγορα γινόταν στην πατρίδα του δεν είχε λάβει υπόψη του τις συνέπειες αυτού του ταξιδιού.
Με αυτή τη σχεδία που μπορούσε να την παρασύρει το παραμικρό κύμα, δεν θα κατάφερνε να διασχίσει ούτε το μισό της διαδρομής χωρίς να συναντήσει κάποια δυσκολία.
Βλέποντας τον να χάνεται στον ορίζοντα, μπήκε στη σπηλιά της.. ‘’Αχχ Αθηνά, πρόσεχε τον, …τον κακόμοιρο…. Ολότελα τυφλωμένος από τον πόθο του να γυρίσει πίσω, δεν ξέρει τι κάνει…’’
Ο Οδυσσέας ήταν πολύ αισιόδοξος… Η θάλασσα αρκετά ήρεμη τώρα, ευνοούσε τις συνθήκες του ταξιδιού του. Ο ήλιος έλαμπε δυνατά, αντανακλώντας στη θάλασσα και χαρίζοντάς της  χρυσαφένιες ανταύγειες.
Το κακό όμως δεν άργησε να γίνει. Μαύρα σύννεφα άρχισαν να αγκαλιάζουν τον ουρανό, κρύβοντας τον ήλιο πίσω τους. Η θάλασσα ξαφνικά αγρίεψε, σηκώνοντας κύματα ολοένα και μεγαλύτερα. Ο Οδυσσέας δεν έχασε την ψυχραιμία του και προσπαθούσε να μείνει πάνω στη σχεδία.
Ξάφνου μία ρουφήχτρα φάνηκε από το πουθενά. Ο Οδυσσέας πίστεψε για μια στιγμή πως το τέλος του ήταν κοντά, αλλά δεν τα παράτησε.
Μέσα από τη ρουφήχτρα όμως άρχισε να ξεπροβάλλει η άμαξα του Ποσειδώνα. ‘’ Ποσειδώνα μου, σε παρακαλώ, λυπήσου με και άφησε με να φτάσω στην πατρίδα μου, στην οικογένεια μου..’’ , ικέτευσε ο Οδυσσέας τον Ποσειδώνα. ‘’ Να δω το γιό μου, που τώρα θα έχει γίνει ίσαμε κει ψηλά… Που τον άφησα μικρό και έφυγα στον πόλεμο μακριά… Σε παρακαλώ….’’
‘’ Άσπλαχνε! Πως τολμάς να ζητάς το έλεος μου από τη στιγμή που εσύ τύφλωσες τον δικό μου γιό; ‘’ φώναξε ο Ποσειδώνας. ‘’ Την ώρα που το έκανες αυτό μεγάλη κατάρα έπεσε πάνω σου’’.
O Ποσειδώνας χτύπησε την τρίαινα που κρατούσε στο χέρι του και σηκώθηκε κύμα ακόμη μεγαλύτερο από τα προηγούμενα. Ο Οδυσσέας πετάχτηκε από τη σχεδία… Κάθε φορά που προσπαθούσε να την πλησιάσει ένα κύμα τον έπαιρνε ακόμη πιο μακριά από αυτήν.
Η άμαξα του Ποσειδώνα χάθηκε μέσα στα κύματα αφήνοντας τον Οδυσσέα μόνο του στην απέραντη θάλασσα. ‘’ Αθηνά….’’ φώναξε με όση δύναμη του είχε απομείνει. ‘’ Αθηναααααά.. ‘’ ξαναφώναξε αλλά δεν πήρε καμία απάντηση…..
‘’ Αθήνα, σε παρακαλώ, μην με αφήνεις τώρα! Άσε με μονάχα να δω το παιδί μου που δεν πρόλαβα να χαρώ… Άσε με να ξανανταμώσω την γυναίκα μου…. Και μετά μπορώ να αφήσω την τελευταία μου πνοή….’’
Ένα κύμα ερχόταν απειλητικό προς το μέρος του…. Τα δάκρυα αυλάκωναν τα μάγουλα του….  Αλλά τα δάκρυα δεν άρμοζαν σε ένα άντρα που είχε ζήσει τόσα.. Με πείσμα κολύμπησε όσο πιο γρήγορα μπορούσε προς τα βράχια. Άρχισε να σκαρφαλώνει… το κύμα πλησίαζε….
Σκαρφάλωνε όλο και πιο γρήγορα…. Λίγο ακόμη…Τα κατάφερε κι κάθισε πάνω στα βράχια φανερά ταλαιπωρημένος. Γύρω του δεν υπήρχε βλάστηση… Ήταν ένα ξερονήσι, που σίγουρα δεν ήταν η χώρα τον Φαιάκων… απογοητευμένος,  ξεχνώντας υπερηφάνειες, άφησε δύο δάκρυα να κυλίσουν από τα μάτια του..."


"ΤΕΛΟΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ
Μετά την αποκάλυψη του Οδυσσέα στον Τηλέμαχο και τον Εύμαιο, ο Τηλέμαχος ενημερώνει τον πατέρα του για την κατάσταση στο παλάτι και γενικότερα στην Ιθάκη. Για την στεναχώρια και τα διλλήματα που θέτουν οι μνηστήρες στην Πηνελόπη, για τον άσχημο τρόπο που φέρονται τόσο στον ίδιο όσο και στους δούλους του παλατιού. Για την σπατάλη της περιουσίας του Οδυσσέα αλλά και για την ανασφάλεια που δημιουργούν στους κατοίκους του νησιού, αφού τόσα χρόνια σπαταλούν τον πλούτο της Ιθάκης και φέρονται σαν μελλοντικοί άρχοντες.
Ο Οδυσσέας με τον Τηλέμαχο καταστρώνουν ένα σχέδιο εξόντωσης των μνηστήρων. Διοργανώνουν αγώνες και εγκλωβίζουν τους μνηστήρες στη μεγάλη αίθουσα. Ο Οδυσσέας αποκαλύπτεται και δημιουργείται πανικός και φόβος στους μνηστήρες. Οι πόρτες της αίθουσας είναι ήδη κλειστές, έτσι ώστε να μην υπάρχει διέξοδος για αυτούς.
Ο Οδυσσέας ετοιμάζεται να τους εξοντώσει. Όμως με μεγάλη του έκπληξη, βλέπει τους μνηστήρες τον έναν μετά τον άλλο, να πέφτουν στα γόνατα και να εκλιπαρούν για την ζωή τους. Πρώτοι απ΄όλους οι «αρχηγοί», ο Αντίνοος και ο Ευρύμαχος. Ο Οδυσσέας διαπιστώνει ότι το θράσος και η δειλία τους, είναι μεγαλύτερη από την γενναιότητά τους. Βλέπει τους μνηστήρες να κλαίνε και να ικετεύουν για την ζωή τους. Τους λυπάται και τους σιχαίνεται ταυτόχρονα.
Ο γενναίος Οδυσσέας, που διακρίθηκε σε τόσες μάχες, μένει σαστισμένος. Δεν θέλει να λερώσει τα χέρια του με το αίμα αυτών των θρασύδειλων και άνανδρων μνηστήρων. Είναι γνωστό, ότι εκτός από γενναίος, ο Οδυσσέας  ήταν έξυπνος, δίκαιος, με υψηλά ιδανικά και αξίες. Δεν τον ενδιέφεραν οι άσκοπες αιματοχυσίες αλλά η πραγματική απόδοση ευθυνών και δικαιοσύνης. Έτσι μετά από σκέψη, αποφάσισε να χαρίσει τη ζωή στους ικέτες μνηστήρες. Η τιμωρία τους όμως θα έπρεπε να είναι παραδειγματική και αντάξια του κακού που είχαν κάνει, όμως ταυτόχρονα να είναι δίκαιη και σωστή.
Ο Οδυσσέας σκέφτηκε ότι τόσα χρόνια αυτοί οι άνθρωποι σπαταλούσαν, ξόδευαν, γλεντούσαν με τα υπάρχοντά του, με τον πλούτο της Ιθάκης και την πολιτών της. Δημιουργούσαν φόβο και ανασφάλεια όχι μόνο στην οικογένειά του, αλλά και στους πιστούς δούλους του και τους υπηκόους του. Όλοι, ελεύθεροι και δούλοι τους υπηρετούσαν και φρόντιζαν τα πάντα ώστε αυτοί να γλεντούν και να διασκεδάζουν από το πρωί ως το βράδυ για χρόνια ολόκληρα. Τώρα λοιπόν ήταν η σειρά τους, να αποζημιώσουν και να ξεπληρώσουν για όσα είχαν κάνει.…
 Αποφάσισε καταρχήν να δώσει ελευθερία και πλούτη στην Ευρύκλεια, τον Εύμαιο και τον Φιλοίτιο για την αφοσίωσή τους στην οικογένειά του και στον ίδιο. Διέταξε τον πονηρό Ευρύμαχο, για το υπόλοιπο της ζωής του, να υπηρετεί την Ευρύκλεια και τον  Αντίνοο, που ήτανε θρασύς και αλαζόνας, να υπηρετεί τον Εύμαιο και τον Φιλοίτιο. Οι υπόλοιποι μνηστήρες θα δούλευαν, για όλη τους την ζωή, για τους πολίτες της Ιθάκης,  στα χωράφια, στα έργα της πόλης, στο παλάτι κλπ. Ο θάνατός τους θα ικανοποιούσε μόνο τον θυμό του Οδυσσέα, ενώ η αναγκαστική εργασία που τους επιβλήθηκε θα δικαίωνε όλους τους πολίτες της Ιθάκης που τόσα χρόνια τους υπηρετούσαν. Η απόφασή του αυτή, ικανοποίησε την Πηνελόπη και τον Τηλέμαχο γιατί δεν ήθελαν άλλη αιματοχυσία. Ικανοποίησε επίσης την Αθηνά, τον Δία και τους υπόλοιπους Θεούς (ακόμη και τον Ποσειδώνα), γιατί απέδειξε με την μεγαλοψυχία του, ότι ήταν αντάξιος της εύνοιας που αυτοί του είχαν δείξει. Ικανοποίησε και τους πολίτες, που θαύμασαν την σοφία και το μεγαλείο του βασιλιά τους.
Η χαρά, η προκοπή και η ειρήνη επέστρεψαν στην Ιθάκη.
Όταν όλα πλέον βρήκαν το δρόμο τους και η δικαιοσύνη αποκαταστάθηκε, ο Οδυσσέας θέλησε να κάνει ένα δώρο στην Πηνελόπη αλλά και στον εαυτό του. Τόσα χρόνια η αγαπημένη του γυναίκα, ζούσε έναν εφιάλτη. Της άξιζε να περάσει κάποιο χρόνο ήρεμα, χωρίς σκοτούρες και ευθύνες, χωρίς λύπες και στεναχώριες.
Ο γιός του, ο Τηλέμαχος είχε γίνει πια άντρας. Τόσο πριν την άφιξη του Οδυσσέα στο νησί, όσο και μετά, έδειξε τόλμη, γενναιότητα, σύνεση, υπευθυνότητα και παρά την ηλικία συμπεριφέρθηκε με μεγάλη ωριμότητα. Ήταν λοιπόν έτοιμος να αναλάβει μεγαλύτερες ευθύνες και αρμοδιότητες.
Ο Οδυσσέας αφού πρώτα πρόσφερε πλούσιες θυσίες στους Θεούς για να τους ευχαριστήσει, έκανε τριήμερες γιορτές για να γιορτάσει με τους αγαπημένους του και τον λαό του την  επιστροφή του.
Έπειτα κάλεσε σε συνέλευση όλους τους πολίτες, για να τους ανακοινώσει τις αποφάσεις του. Όρισε βασιλιά της Ιθάκης τον γιό του, τον Τηλέμαχο, σίγουρος πως θα γίνει ένας καλός, δίκαιος και εργατικός κυβερνήτης. Ανακοίνωσε την απόφασή του, να φύγει  μαζί με την Πηνελόπη και να ξανακάνει το ταξίδι του. Να περάσει από όλα τα μέρη που του έδωσαν χαρές και λύπες, έτσι ώστε να γνωρίσει και η αγαπημένη του γυναίκα αλλά και ο ίδιος να ξαναδεί, όλα τα πλούσια και παράξενα μέρη που τον φιλοξένησαν, τον ευχαρίστησαν, τον πλήγωσαν,  όμως σίγουρα τον έκαναν πιο σοφό.
Την επόμενη μέρα στο λιμάνι, σε ένα πανέμορφο καράβι με τους καλύτερους ναύτες της Ιθάκης, επιβιβάστηκε το ευτυχισμένο ζευγάρι. Ο Οδυσσέας έδωσε διαταγή και το ταξίδι για μια νέα Ιθάκη ξεκίνησε…"

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΜΕ ΕΠΙΒΛΕΠΟΥΣΑ ΤΗΝ ΦΙΛΟΛΟΓΟ κ. ΜΠΟΥΝΤΙΟΥΚΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ.
Δείτε την παρέμβαση στο κείμενο και την παραγωγή του διαλόγου από την μαθήτρια Ρ. Θεοδωρίδου:

"… ο γιός πλησιάζει τη μητέρα του και της ζητάει να μιλήσουν. Η μητέρα πάντα πρόθυμη να ακούσει το παιδί της δέχεται και κάθονται μαζί στο σοφά.
-Μητέρα μου, ξεκίνησε, ξέρεις πως πάντα ζητώ τις συμβουλές σου, οι οποίες με βοηθούν πολύ. Έτσι και τώρα θέλω να με συμβουλέψεις και να με βοηθήσεις…
-Πες μου αγόρι μου, είπε η μητέρα, φανερά συγκινημένη από τα λόγια του γιού της.
-Έφτιαξα τούτα δω μάνα, λέει και εμφανίζει τα λουστρίνια, για την κόρη του δασκάλου, που σαν εβγαίνει στο παραθύρι, σκυρτάει η καρδιά μου, από αγάπη θαρρώ, και θα ήθελα να της τα δώσω. Τι λες μητέρα μου, θα ήταν σωστό;
Η μητέρα προσπαθώντας να κρύψει την έκπληξή και τη σαστιμάδα της, έμεινε σκεφτική για λίγο να κοιτά τα όμορφα, κόκκινα λουστρίνια… Ένα σωρό σκέψεις την τριγύριζαν… Αν ο δάσκαλος θύμωνε και έδιωχνε την έδιωχνε από τη δουλειά της; Αν η κόρη τα πετούσε και αυτά σε μιαν άκρη και πάει χαμένος ο κόπος του παιδιού της;
Τελικά κοιτώντας το γιό της στα μάτια, του είπε
-Παλικάρι μου, αν το λέει πραγματικά η καρδιά σου, δώσε τα λουστρίνια στην θυγατέρα την έμορφη του δασκάλου. Μονάχα… κόμπιασε η μάνα, μονάχα μην απογοητευτείς αν η κόρη δεν εκτιμήσει τα γοβάκια μαζί με τον κόπο σου, αν σε μια γωνία τα παρατήσει…

Το αγόρι κοίταξε όλο αγάπη τη μάνα του και της έπιασε το χέρι…
-Σωστή η συμβουλή σου αγαπημένη μου μητέρα. Πως θα της τα δώσω όμως;
-Έννοια σου, θα το βρω εγώ αυτό. Πήγαινε τώρα εσύ να ξεκουραστείς και αύριο θα της τα δώσεις. Άντε αγόρι μου… καληνύχτα…

Την επόμενη μέρα, κατάφερε το αγόρι να ξεκλέψει για λίγο από τη δουλειά και βάζοντας φτερά στα πόδια πήγε στο σπίτι. Η μητέρα του είχε τοποθετήσει όμορφα τα λουστρίνια σε ένα χαρτονένιο κουτί και είχε δέσει μία κόκκινη κορδέλα τριγύρω που κατέληγε σε έναν φιόγκο.
-Αχ μητέρα μου, σε ευχαριστώ! είπε ο γιός και την αγκάλιασε.
-Μην ξεχάσεις να γράψεις και ποιος της κάνει αυτό το υπέροχο δώρο, του θύμισε η μητέρα.
Ο γιος με τα λιγοστά γράμματα που ήξερε έγραψε με την πένα το όνομα του πάνω στο κουτί και ύστερα το όνομα της κόρης.
Με γοργά βήματα κατευθύνθηκε προς το κατώφλι της σπίτι της κόρης. Άφησε το πακέτο στο κατώφλι και χτύπησε το ρόπτρο της πόρτας. Στη συνέχεια κρύφτηκε σε μια γωνίτσα και περίμενε.
Μία υπηρέτρια άνοιξε την πόρτα, κοίταξε δεξιά και αριστερά και παραξενεμένη πήγε να  την κλείσει. Τελευταία στιγμή όμως, η υπηρέτρια είδε το κουτί, το σήκωσε από κάτω και το αγόρι ευχαριστήθηκε πολύ.
Το βράδυ το τσαγκαρόπουλο γυρνούσε σπίτι κατάκοπο από τη δουλειά, όταν είδε την κόρη στο παραθύρι που το κοίταζε γλυκά.
Τα μαγούλα του έκαιγαν και η καρδιά του χτυπούσε γρήγορα και ακανόνιστα. Κοίταξε προς την κόρη και τη χαιρέτησε ευγενικά.
Η κόρη έφυγε από το παράθυρο χωρίς να του πει κουβέντα και το αγόρι απογοητεύτηκε. Ξεκίνησε να περιπατάει ξανά αλλά με λυπημένα βήματα προς το σπίτι του όταν άκουσε μία γλυκιά φωνή να τον καλεί.
Γύρισε το κεφάλι του όλο ελπίδα και αντίκρισε την κόρη του δασκάλου να στέκεται μέσα στο σκοτάδι λίγα μέτρα μακριά του. Στα πόδια της υπήρχαν τα γοβάκια. Ναι, αυτό μπορούσε να το πει με σιγουριά ακόμη και με το πιο βαθύ σκοτάδι τριγύρω.
-Σε ευχαριστώ πολύ για τα γοβάκια και για τον κόπο που έκανες. Είναι πραγματικά υπέροχα…
Χωρίς να προλάβει το αγόρι να αρθρώσει λέξη η φωνή μια υπηρέτριας ακούστηκε από το σπίτι. Η κοπέλα έσκασε ένα χαμόγελο στο αγόρι και έτρεξε μέσα στο σπίτι…"

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!


Εύχομαι το άγιο φως της Ανάστασης να φωτίσει το δρόμο όλων μας και να μας οδηγήσει στην αλήθεια!
Εύχομαι ακόμη να γεννήσει στις ψυχές μας αγάπη και ελπίδα!




  • Καλή Ανάσταση και δύναμη
  •  για την δική μας ανάσταση, από το σκοτάδι στο απόλυτο Φως!

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ

ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ 
ΓΙΑ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΕΡΓΟ ΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ. ΑΣ ΤΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ...

   " Ο Οδυσσέας γυρίζει πίσω στην πατρίδα του, ξαναβλέπει φίλους και συγγενείς, τους εξιστορεί τις περιπέτειες του και αφού τελειώσουν όλα αυτά πέφτει να κοιμηθεί μαζί με την γυναίκα του την Πηνελόπη χαρούμενος πια που είναι μαζί της μετά από τόσες δυσκολίες.
    Το επόμενο πρωί αφού ο Οδυσσέας και η Πηνελόπη κοιμήθηκαν επιτέλους μαζί μετά από τόσα βάσανα ξύπνησαν μαζί και απήλαυσαν το πρωινό τους. Ξαφνικά φύσηξε ένας δυνατός άνεμος και μπροστά στον Οδυσσέα εμφανίστηκε η Καλύψω και ήταν πολύ οργισμένη, επειδή ο Οδυσσέας την παράτησε για μια θνητή. Ο Οδυσσέας έτρεξε, άρπαξε την Πηνελόπη από το χέρι και την κλείδωσε μέσα στο σπίτι για να είναι ασφαλής.
   Ο Οδυσσέας ρώτησε την Καλύψω τι θέλει από αυτόν και εκείνη απάντησε ότι ήθελε να τον πάρει μαζί της, όμως ο Οδυσσέας αρνήθηκε και πλήρωσε πολύ ακριβά για αυτό, η Καλύψω σκότωσε τον γιο του Τηλέμαχο και την γυναίκα του Πηνελόπη. Ο Οδυσσέας θρήνησε πολύ την οικογένεια του.
   Η Καλύψω τον σήκωσε πάνω και τον πήρε μαζί της στο νησιωτών έκανε αθάνατο και έκαναν και τρία παιδιά. Όμως ο Οδυσσέας κάθε μέρα θρηνούσε για το κακό που τον βρήκε.
Και έτσι έζησε αυτή καλά και αυτός χειρότερα."
                                                                   Καραγιάννης Δημήτρης ,     Τμήμα Α2



    " Όταν ο Οδυσσέας έφτασε στην Ιθάκη, πήγε κατευθείαν να βρει τον γιο του τον Τηλέμαχο. Μόλις τον βρήκε, ο Τηλέμαχος  δεν αναγνώρισε τον Οδυσσέα γιατί η θεά Αθηνά τον είχε μεταμορφώσει σε ζητιάνο. Καθώς μιλούσε ο Οδυσσέας με τον Τηλέμαχο αποφάσισε να του πει ποιος πραγματικά είναι,  αλλά ο γιος του δεν τον πίστευε στην αρχή. Έπειτα του εξήγησε κάποια πράγματα και τότε ο Τηλέμαχος κατάλαβε πως είναι ο πατέρας. Ύστερα, αφού ο Τηλέμαχος αναγνώρισε τον πατέρα του, άρχισαν να οργανώνουν το σχέδιο για να πάρει ο Οδυσσέας πίσω τον θρόνο του.
     Την επόμενη μέρα μεταμορφωμένος πάλι ο Οδυσσέας σε ζητιάνο μπήκε μέσα στο παλάτι όπου εκεί τον φρόντισαν, τον περιποιήθηκαν και τον φίλεψαν.  Εκείνη την μέρα ήταν η μέρα όπου η Πηνελόπη θα έβαζε δοκιμασίες στους μνηστήρες και όποιος τις περνούσε θα γίνονταν ο άντρας της Πηνελόπης. Όταν έφτασε αυτή η στιγμή μπήκανε όλοι οι μνηστήρες και ο Οδυσσέας ως ζητιάνος στο δωμάτιο όπου θα γίνονταν οι δοκιμασίες. Ξαφνικά κλείνουν οι πόρτες, οι μνηστήρες τρομάζουν και ο Οδυσσέας παίρνει την κανονική του μορφή. 
    Τότε οι μνηστήρες ξαφνιάζονται, αλλά μετά από λίγο επιτίθενται όλοι μαζί στο Οδυσσέα  για να τον σκοτώσουν. Όμως, επειδή η θεά Αθηνά τον  αγαπούσε πολύ τον Οδυσσέα, κατεβαίνει από τον ουρανό και σταματάει τους μνηστήρες σκοτώνοντας τους η ίδια. Τότε ο Οδυσσέας ευχαρίστησε την Αθηνά και πήγε να βρει την γυναίκα του την Πηνελόπη."
                                                                                                                           Α3
                   Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος

   " Ο Οδυσσέας φτάνει σε ένα άγνωστο νησί εκεί τον βρίσκει ένας γέροντας και τον φροντίζει. Τότε μαθαίνει ότι είναι στην Ιθάκη και ότι οι μνηστήρες θέλουν να παντρευτούν την Πηνελόπη. Έτσι ο Οδυσσέας σκέφτηκε ένα σχέδιο και είπε τον γέροντα να πάει να βρει τον Τηλέμαχο για να το οργανώσουν. Ο γέροντας όταν πήγε να πει στον Τηλέμαχο αυτά που είχαν κανονίσει με τον Οδυσσέα, είδε αδιαφορία από τον Τηλέμαχο, γιατί πολλές φορές του είχαν πει ψέματα για τον πατέρα του.
     Όταν ο Οδυσσέας έμαθε ότι δεν πιστεύει ο γιος του ότι γύρισε, αποφάσισε να πάει ο ίδιος. Μεταμορφωμένος σε ζητιάνο από την Αθηνά πήγε και βρήκε τον γιο του και αφού του είπε πράγματα που μόνο εκείνος ήξερε τον έπεισε. Αγκαλιάστηκαν και μετά κάθισαν και κατέστρωσαν το σχέδιο για να απαλλαγούν από τους μνηστήρες. Το σχέδιο έλεγε να τους κάνουν να μαλώσουν μεταξύ τους και να αλληλοσκοτωθούν. Όλα έγιναν όπως τα είχαν σχεδιάσει και στο τέλος ξαναέσμιξαν σαν οικογένεια και ζήσαν ευτυχισμένες στιγμές."   

                                 ΓΙΩΡΓΟΣ  ΚΑΡΑΜΑΝΙΔΗΣ 
                                                               Α2

"...Ο Οδυσσέας, όταν έφτασε στο νησί των Φαιάκων και γνώρισε την Ναυσικά, εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της. Για όσο διάσημα έμεινε φιλοξενούμενος εκεί, ερωτεύτηκε ο ένας τον άλλον. Ο Οδυσσέας προβληματίστηκε έντονα για το τι θα έλεγε στην Πηνελόπη όταν θα έφτανε στην Ιθάκη. Όμως η Αθηνά τον έβγαλε από την δύσκολη θέση καθώς εμφανίστηκε μπροστά του και τον πληροφόρησε ότι η Πηνελόπη μετά από τις έντονες πιέσεις που είχε δεχτεί από τους μνηστήρες και απογοητευμένη που ο Οδυσσέας δεν έδινε κανένα σημείο ζωής, αποφάσισε να παντρευτεί τον Αντίνοο. Όλο αυτόν τον καιρό οι μνηστήρες διεκδικούσαν την καρδιά της Πηνελόπης, αλλά ταυτόχρονα και τον θρόνο της Ιθάκης. Επίσης, ξόδευαν ασυλλόγιστα την περιουσία του Οδυσσέα, γλεντούσαν με τις δούλες του παλατιού χωρίς να έχουν κανένα όριο. Σε όλα αυτά, ο Οδυσσέας θα έπρεπε να δώσει ένα τέλος. Έτσι, αποφάσισε να ξεκινήσει το ταξίδι του για την Ιθάκη, έχοντας μαζί του την Ναυσικά.
Η είδηση για την άφιξη του Οδυσσέα στην Ιθάκη έφτασε γρήγορα στο παλάτι. Οι μνηστήρες πανικόβλητοι έτρεξαν να εξαφανιστούν και εκεί έμεινε μόνο ο Αντίνοος για να αντιμετωπίσει τον Οδυσσέα. Όταν η Πηνελόπη είδε μπροστά της τον Οδυσσέα να συνοδεύεται από μία όμορφη κοπέλα την Ναυσικά, την κυρίευσε ένα έντονο συναίσθημα ζήλιας, αλλά και αυτή δεν μπορούσε να δικαιολογήσει τον γάμο της με τον Αντίνοο.  Αφού δόθηκαν οι απαραίτητες εξηγήσεις, ο Οδυσσέας την έδιωξε από το παλάτι μαζί με τον Αντίνοο και στον θρόνο της Ιθάκης ανέβηκε ο Τηλέμαχος. Ο Οδυσσέας με την Ναυσικά αποσύρθηκαν στο όμορφο εξοχικό τους παλάτι στην Κεφαλονιά."
               Μπουντιούκος  Έκτορας A3



   "Μετά από το μακρύ ταξίδι, οι Φαίακες άφησαν τον Οδυσσέα, ενώ αυτός κοιμόταν, στην Ιθάκη, το λιμάνι του Φόρκυνα. Όταν ξύπνησε, δεν ήξερε πού βρισκόταν. Έψαξε τριγύρω να βρει τους Φαίακες, αλλά δεν τα κατάφερε. Ξαφνικά όμως, φανερώθηκε μπροστά του η θεά Αθηνά. Του εξήγησε πού βρισκόταν, ότι είχε καταφέρει να γυρίσει πίσω στην πατρίδα του. Ο Οδυσσέας έπεσε στα γόνατα κι άρχισε να φιλάει το χώμα, καθώς δάκρυα έτρεχαν στα μάγουλά του. Η Αθηνά όμως του είπε, ότι δεν έπρεπε να φανερώσει την άφιξή του ακόμα σε όλους. Γι' αυτό τον μετέτρεψε σε ζητιάνο.
   Για κακή του τύχη όμως, πίσω από κάτι θάμνους ήταν κρυμμένοι δύο μνηστήρες, ο Αντίνοος και ο Ευρύμαχος. Εξοργισμένοι και οι δύο, είχαν ένα σχέδιο. Περίμεναν να φύγει η Αθηνά και μετά απήγαγαν τον Οδυσσέα. Τον πήγαν σε μια σπηλιά και τον βασάνιζαν να τους πει πώς λυγίζει το τόξο του. Γιατί εκείνο το διάστημα η Πηνελόπη είχε ανακοινώσει ότι, όποιος λυγίσει το τόξο του Οδυσσέα θα γίνει άντρας της. Ο Οδυσσέας τους έλεγε ότι δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη προσπάθεια, αλλά δεν τον πίστευαν και τον βασάνιζαν.
  Μια μέρα που η Πηνελόπη έκανε βόλτα στην παραλία αναπολώντας τις στιγμές της με τον Οδυσσέα, βρήκε το περιδέραιο με δόντι καρχαρία που φορούσε ο Οδυσσέας στο λαιμό του. Γεμάτη περιέργεια ακολούθησε τις πατημασιές που οδηγούσαν στην σπηλιά που βρισκόταν ο Οδυσσέας. Με δάκρυα στα μάτια τον απελευθέρωσε, αφού η θεά Αθηνά του είχε δώσει ξανά την κανονική του μορφή, μήπως τρομάξουν οι μνηστήρες και τον αφήσουν ελεύθερο. Όρμησαν γρήγορα στο παλάτι, όπου βρήκαν τον Τηλέμαχο, ο οποίος αναγνώρισε αμέσως τον πατέρα του. Τότε εμφανίστηκαν και οι θεοί, οι οποίοι τιμώρησαν τους μνηστήρες για αυτό που έκαναν στον Οδυσσέα, εξορίζοντάς τους σ' ένα νησί χωρίς επιστροφή. Κι έτσι, ζήσαν όλοι ευχαριστημένοι αφού είχαν ό,τι τους άξιζε."

                                 ΖΙΑΚΑ ΠΟΛΥΜΝΙΑ Α2

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Διάλογος για το μάθημα της Ιστορίας

 από την Πανελλήνια Ενωση Φιλολόγων

     Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε
     Σας γνωρίζουμε ότι το μάθημα της Ιστορίας στη Δευτεροβάθμια  Εκπαίδευση, τα τελευταία χρόνια,  υφίσταται δεινή δοκιμασία: μείωση ωρών διδασκαλίας, αλλεπάλληλες αλλαγές —κατάλληλων και μη— εγχειριδίων με παράλληλη  εισαγωγή νέων μεθόδων διδασκαλίας χωρίς να προηγηθεί επιμόρφωση, προσθαφαιρέσεις ύλης και ανάθεση της Ιστορίας  σε άλλες ειδικότητες με συνέπεια να αντιμετωπίζεται ως μάθημα  για  την τυπική διεκπεραίωση του ωρολογίου προγράμματος.
   Εξάλλου το  έλλειμμα της ιστορικής παιδείας είναι πλέον ιδιαιτέρως εμφανές στους  μαθητές, οι οποίοι στην πλειονότητά τους, αγνοούν σημαντικά γεγονότα της εθνικής αλλά και της παγκόσμιας ιστορίας, ενώ παράλληλα δεν ενδιαφέρονται ουσιαστικά για τη «σχολική Ιστορία» την οποία θεωρούν αποσπασματική, χωρίς ενιαία μεθοδολογία και χωρίς μαθησιακό ενδιαφέρον.

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ Η ΖΩΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ!...


    από "Το Παράπονο", του Οδ. Ελύτη   

   Αναρωτιέμαι μερικές φορές... 
  
Αναρωτιέμαι μερικές φορές: Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά, πως η ζωή μου είναι μία; 
Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, 
για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν; 

Ν' αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο 
και την Κυριακή, για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται 
να περιμένεις τις διακοπές.Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. 
Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.

Κι ύστερα να λες, πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου. Και να μη βλέπεις, 
πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες, που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. 
Σ' εκείνους, που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. 
Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος, που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, 
την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει 
να αισθάνεσαι, ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου. 

Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις, 
ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα 
ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος. Κάθε μέρα προσπαθώ, να μπω 
στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους, που αγαπούν τη ζωή. 
Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα,ακόμα κι αν 
πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν, ότι δεν τα ξέρουν όλα, 
γιατί δεν μαθαίνονται όλα. Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους 
και για όσους αγαπούν.

 Και δεν κουράζονται, να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, 
στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη 
μπουγάδα. Όσο κι αν κανείς προσέχει, όσο κι αν το κυνηγά πάντα, πάντα θα'ναι αργά, 
δεύτερη ζωή δεν έχει... 

ΜΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ Χ''ΛΑΖΑΡΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ.


Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

Παραθέτω άρθρο συναδέλφου εκπαιδευτικού για περισσότερο προβληματισμό όλων μας...ενημερώνοντας ότι στη χώρα μας, την κοιτίδα της δημοκρατίας, δεν είναι απίθανο κάποιος και σήμερα να συναντήσει κάποιους, ελάχιστους ευτυχώς, συλλόγους διδασκόντων, που στο όνομα μιας "πλειοψηφίας", αυθαιρετούν ή ψεύδονται, επιβάλλοντας μια ιδιότυπη τρομοκρατία, ένα bullying, στα υπόλοιπα μέλη τους...και τότε η αλήθεια, η λογική, τα ατομικά δικαιώματα και το γενικότερο συμφέρον του λαού τραυματίζονται στο βωμό μιας συντεχνιακής λογικής...

"Βασίλης Νάστος (δάσκαλος)
Αρχικά, θεωρώ πως το συγκεκριμένο τμήμα του νόμου 4327/15 που αφορά στην επιλογή διευθυντών είναι εξίσου ‘τραυματικό’ με το παροπλισμένο Π.Δ. 152/13 για την αξιολόγηση. Με το τελευταίο επιχειρήθηκε η απότομη και απόλυτη επιβολή (με βάση τις αντιλήψεις του μέσου εκπαιδευτικού) μιας διαδικασίας εξωτερικής αξιολόγησης, στο πλαίσιο της οποίας κυριολεκτικά ‘υποβαθμίστηκαν’ κρίσιμα ποιοτικά χαρακτηριστικά σε εύκολα διαχειρίσιμους μετρήσιμους πόντους. Ο 4327/15, από την άλλη μεριά, επιβάλλει μια ιδιόμορφη, τύποις ‘λαϊκή κυριαρχία’, καταστρατηγώντας κάθε έννοια αξιοκρατίας, αναλογικότητας, ισότιμης πρόσβασης και δικαιοσύνης. Δυστυχώς, το παραπάνω νομοθέτημα, παρά την πιθανή αγαθή πρόθεση των εμπνευστών του, επέτρεψε την ανάδυση της πιο ‘σκοτεινής’ πλευράς που ο καθένας μας κρύβει μέσα του.
Αναμφίβολα, ‘ο σύλλογος διδασκόντων γνωρίζει τα προτερήματα και τις ικανότητες των υποψήφιων διευθυντών-ντριών’. Τα οποία ωστόσο, όντας αντιμέτωποι με την ‘σκοτεινή’ πλευρά του εαυτού τους, πολλοί συνάδελφοι αγνόησαν ‘επιδεικτικά’ (ως κριτήρια επιλογής), μπροστά σε άλλες πιο σημαντικές για εκείνους προτεραιότητες. Στην τελευταία επιλογή διευθυντών σχολείων, εκείνο που μέτρησε στην πράξη ήταν κυρίως η υποκειμενική προτίμηση των συναδέλφων-ψηφοφόρων (φιλία, προσωπική συμπάθεια, κοινωνικά ή/ και κομματικά δίκτυα κτλ.). Ποιον εκδημοκρατισμό έφερε λοιπόν ο 4327/15; Είμαι πεπεισμένος πως κανείς απ’ όσους διευθυντές ‘αποπέμφθηκαν’ δεν κρίθηκε για την παιδαγωγική του συγκρότηση, όπως στόχευε (αλλά δεν πέτυχε) ο νόμος. Πέρασε καθόλου από το μυαλό σας ότι με τη ‘δημοκρατική’ αυτή διαδικασία επιλογής, μπορεί να εκδιώχθηκαν ‘προοδευτικοί’, ‘ανοικτοί’ και ‘δημοκρατικοί’ διευθυντές από ‘συντηρητικούς’, ’κλειστούς’, ‘εξουσιαστικούς’, ‘πελατειακότροπους’ (νεολογισμός), ’φονταμενταλιστικούς’ και ήδη ‘κλικαρισμένους’ συλλόγους διδασκόντων; Ή ότι μπορεί να καταψηφίσθηκαν υποψήφιοι μόνο και μόνο διότι επέλεγαν να προτάσσουν το συμφέρον των μαθητών και του σχολείου, έναντι κάθε άλλου συμφέροντος (αμφιλεγόμενης ηθικής, νομιμότητας και αλληλεγγύης); Δυστυχώς, ακόμη και προοδευτικοί άνθρωποι, οραματιστές της συνεχούς αναβάθμισης της δημόσιας παιδείας, αλλά λιγότερο λαϊκιστές από το επιθυμητό, θυσιάστηκαν στο βωμό του ‘εκδημοκρατισμού’ του 4327/15.

ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΕΚΔΡΟΜΕΣ

  Με το νέο νόμο δίνεται η δυνατότητα πολυήμερης εκδρομής και στις Α και Β τάξεις του Γυμνασίου, αλλά και στην Γ τάξη. Δεν έχει σχέση με τις εκδρομές στο πλαίσιο εκπαιδευτικών προγραμμάτων, αλλά υλοποιείται στο πλαίσιο του αναλυτικού προγράμματος. Ειδικότερα:       (Απόσπασμα από ΦΕΚ 681/2017)
Αριθμ. 33120/ΓΔ4 Εκδρομές - Εκπαιδευτικές επισκέψεις μαθητών και μαθητριών Δημόσιων και Ιδιωτικών σχολεί ων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης εντός και εκτός της χώρας.


" Άρθρο 2. Εκπαιδευτικές επισκέψεις στο πλαίσιο του Αναλυτικού Προγράμματος:
Μπορεί να πραγματοποιείται στο εσωτερικό μία (1) εκπαιδευτική επίσκεψη ανά τάξη Γυμνασίου, Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξη Γενικού Λυκείου καθώς και Α΄ τάξη Επαγγελματικού Λυκείου ή έως δύο (2) ανά τάξη, τομέα, ειδικότητα ή τμήμα ειδικότητας Β΄ και Γ΄ ΕΠΑΛ διάρκειας έως δύο (2) εργάσιμων ημερών ή έως τεσσάρων (4) ημερών, εάν συμπεριληφθούν έως δύο (2) αργίες στο πλαίσιο των διδακτικών στόχων του Αναλυτικού Προγράμματος.
Επίσης, μπορεί να πραγματοποιείται στο εσωτερικό μία (1) εκπαιδευτική επίσκεψη ανά τάξη Ειδικού Γυμνασίου και Ειδικού Λυκείου καθώς και Α΄ τάξη Ειδικού Επαγγελματικού Λυκείου ή έως δύο (2) ανά τάξη Ε.Ε.Ε.ΕΚ., Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου ή ανά τάξη, τομέα, ειδικότητα ή τμήμα ειδικότητας Β΄, Γ΄ και Δ΄ Ειδικού Επαγγελματικού Λυκείου διάρκειας έως δύο (2) εργάσιμων ημερών ή έως τεσσάρων (4) ημερών, εάν συμπεριληφθούν έως δύο (2) αργίες στο πλαίσιο των διδακτικών στόχων του Αναλυτικού Προγράμματος. ή έως τέσσερις (4) εκπαιδευτικές επισκέψεις διάρκειας μιας (1) ημέρας.
Στις ημέρες μετακίνησης δεν συνυπολογίζονται οι διανυκτερεύσεις κατά τη διάρκεια της μετακίνησης των μαθητών και μαθητριών με πλοία, στην περίπτωση που αυτά εκτελούν αποκλειστικά και μόνο βραδινά δρομολόγια. Το πρόγραμμα των εκπαιδευτικών επισκέψεων μπορεί να είναι διαθεματικό και να συνδέεται με συγκεκριμένους διδακτικούς στόχους και διδακτικές ενότητες περισσότερων του ενός μαθημάτων.
Πραγματοποιούνται μέσα στο διδακτικό έτος και μέχρι δέκα (10) ημέρες πριν τη λήξη των μαθημάτων και πρέπει να συμμετέχει τουλάχιστον το 70% των φοιτώντων μαθητών και μαθητριών της τάξης, του τομέα, της ειδικότητας ή του τμήματος ειδικότητας. Οι μαθητές/μαθήτριες που δε συμμετέχουν στις εκπαιδευτικές επισκέψεις παραμένουν στο σχολείο και παρακολουθούν ειδικά διαμορφωμένο ωρολόγιο πρόγραμμα με απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων."

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

ΑΙΔΩΣ, ΑΡΓΕΙΟΙ!

Το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε ομόφωνα:
ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ
της απόφασης του Αναπληρωτή υπουργού Παιδείας Τάσου Κουράκη που καθόριζε τη διαδικασία, υποβολής αιτήσεων και
επιλογής διευθυντών σχολικών μονάδων και εργαστηριακών κέντρων.
ΚΑΙ...
από αναβολή σε αναβολή το καθεστώς της ανομίας στα σχολεία συνεχίζεται...
ΚΑΙ...ΩΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΟΡΚΙΣΘΕΙ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ...

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΡΟΜΠΟΤΙΚΗΣ

               ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΤΟΥΣ!                                 


Πρόκειται για τον Παγκόσμιο διαγωνισμό ρομποτικής έρευνας και καινοτομίας FIRST LEGO League που έγινε το Σαββατοκύριακο στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.